What I want to learn about

Removed

Оны өмнөх ухаарал

За ингээд дахиад нэг оныг үдчихдэг юм байна. Юуны талаар би бичих вэ? Хоёр зүйлийн талаар би бичмээр байна. Нэгдүгээрт оны өмнөхөн олж авсан ухаарал. Хоёрдугаарт яаж бусдаас дутах вэ гээд энэ онд юу хийхээр төлөвлөж байгаагаа тухай. Хм. За за нэг л зүйл бичье.

1. Хүнд хийж чадахгүй зүйл гэж үгүй гэж. Тэр бүү хэл өөрөө өөрийгөө ялан дийлэх ч гэсэн амархан гэсэн бодол. Энэ бодол надад тун шинэ байж билээ. Гэхдээ л үнэн ч юм шиг. Үнэхээр би л өөрөө өөртөө өөрөө өөрийгөө ялан дийлэх нь хэцүү гэсэн саад тавьсан бус уу.

2. Зорилгоо тодорхойлоод түүнд хүрэн арга замуудаа тодорхойлох.

3. Хэрвээ тэрхүү асууж байгаа асуултандаа хариулт өөрөө бодоод олохгүй байгаа нөхцөлд өөр хүнээс асууж бай.

4. Амнаас гарах хийгээ эхлээд бодож үзээд дараа нь гаргаж байх хэрэгтэй. Хэдийгээр санаа сууж байгаагийн шинж ч гэсэн бусдыг гэж бодвол ч гэсэн энэ нь зөв арга юм.

5. Хүнтэй харилцах, хүн шиг амьдрах гэдэг бол бас л нэг төрлийн урлаг юм даа.

Хм. Эргээд харахад энэ бүх бодол маань энгийн дандаа л хүмүүсийн хэлдэг үг мэт боловч эдгээрийг дахин бичихээр шийдлээ. Харин энэхүү жагсаалтан дахь зүйлсийн талаар дэлгэрэнгүй бичнэ гэвэл өнөө шөнөжингөө тэмдэглэл хөтлөх хэрэг гарах нь. Энэ талаар би тэмдэглэлийн дэвтэртээ бичсэн байгаа. Хуудас нь олдоход амархан. Хэрэг гарвал хоёрдахь урсан хуудсыг нэг эргүүлээд л байгаа шүү.

Судалгааны ажил гэж...

Буруу ч бай, зөв ч бай энэ бол миний өөрөө өөртөө бичиж байгаа тэмдэглэл. Амьдралын явцад ойлгож ухаарсан зүйлээ тэмдэглэж үлдээж байгаа тэмдэглэл билээ. Тиймээс энэ тэмдэгллүүдийг би хэн нэгэн хүнд зориулаагүй ч гэсэн бас бүх хүнд, тэр тусмаа өөртөө би зориулсан билээ.

Ингэхэд судалгааны ажил гэж юу билээ. Танин мэдэх, шинийг нээх гэсэн хүслээ хангах үйл явц. Тэгвэл энэ үйл ажиллагааны эх үндэс нь юу билээ. Хэн нэгэн хүний сонирхол л байж таарна. Яагаад гэвэл энэ ертөнцөд хүний мэдэхгүй юм нь мэддэг зүйлээсээ олон учир заавал ч үгүй тэдэн дундаас нэгийг нь сонгож авах хэрэгтэй болж байгаа юм. Нэгэнт л бүх л зүйлийг нэг хүн судлаад мэдчихэж барахгүйгээс хойш. Тэгвэл тэр л нэгэн онцлог сэдвээ сонгон авч буй үндэс нь юу билээ гэж асуувал олон хариулт гарч ирнэ.

1. Амьдралтай нэг их холбоотой биш. Уг сэдвийг л сонирхдог. Жишээ нь нэг хүн үнэхээр дасан зохицолт хэрхэн явагдаж ирснийг мэдмээр байж болно.
2. Үүнээс өөр сэдэв сонгож чадаагүй, урсгалын аясаар явсаар байтал энэ сэдэв рүү орчихсон. Би ингэж мэргэжлээ сонгосон олон хүн мэдэх юм байна.
3. Амьдралаас урган гарсан. Амьдралд байгаа асуудлыг хараад түүнийг шийдэхээр шийдсэн. Ихэнх инженерүүд энэ төрөлд харьяалагдах байх гэж бодож байна.
4. Мөн амьдралаас урган гарсан. Тухайн судалгаа явуулж байгаа чиглэлээр нь арай илүү ихээр санхүүжилт олох боломжтой, эсвэл тэр чиглэлээр судалгаа хийвэл төгсөөд ажил олоход амар гэх мэт.

Одоогийн байдлаар бол би энэ дөрвөн шалтгааныг нэрлэж чадах байна. Хэрвээ хэн нэгэн хүн аль нь ч бай нэг шалтгаанаар эсвэл хэсэг бүлэг шалтгаанаар сонирхсон сэдвээ тодорхойлж чадвал, тэр сэдвийнхээ хүрээнд асуух асуултууд бол зөндөө л олон байх болно. Нэгэнт л бид байгалийг бүр тэр чигээр нь танин мэдэж амжаагүй болохоор. Гэхдээ дараагийн шатны нарийвчлалаа хийхэд олон хүчин зүйлс нөлөөлж байна. Үүнд:
1. Тэр сэдвийг хэн ч хөндөж судлаагүй. Энэ төрлийн асуултыг олоход тун хэцүү юм даа. Учир нь зөндөө олон эрдэмтэд янз бүрийн чиглэлээр судалгаа хийдэг болсноос хойш.
2. Амьдралд өндөр ач холбогдолтой. Өөрөөр хэлвэл чухал сэдэв. Гэхдээ л энэ нь маргаантай байгаа асуудал гэсэн үг болохоос биш, шийдэгдсэн асуудал гэсэн үг биш. Бас л сонирхолтой.
3. Хийсэн ажлыг арай өөр аргаар, эсвэл өөр газар, өөр нөхцөлд давтан хийх. Хамгийн сонирхолгүй ч чухал л байж болох асуудал.

Тэгэхээр одоо өөрөө өөртөө дүгнэлт хийеэ. Би яаж яваад хөрсний органик материалтай холбогдчихсон бэ? Сайн бодвол дээр дурьдсан 4 шалтгаан дөрвүүлээ л миний сонголтонд нөлөөлсөн боловч бүр нарийвчлан бодвол 2 дахь шалтгаан нь илүү үнэнд ойртох мэт. Тийм ч учраас магадгүй би яг одоо юу хийхээ сайн мэдэхгүй л яваад байж болох юм. Миний яг одоогийн байдлаар үнэхээр хүсч байгаа зүйл бол, миний судалгаа
1. Миний мэдлэгт тустай байгаасай. Би сурахыг хүсч байгаа зүйлсээ би судалгааны ажлаа хийх явцдаа сурах боломжтой байгаасай.
2. Эргээд тэр мэдлэгээ би Монголд ашиглаж чадах байгаасай. Жишээ нь би далайн амьтны физиологи судалвал Монголд тэрнийгээ ашиглаж чадах нь юу л бол. Тэгэхээр Монголд тулгарах, эсвэл тулгарч болзошгүй асуудалтай ойролцоо чиглэлээр сурвал их л хэрэгтэй байна даа.
3. Миний судалгаа бодит үр дүнтэй байгаасай. Өөрөөр хэлвэл миний судалгааны үр дүн амьдрал дахь асуудлыг шийдэхэд хэрэгтэй байгаасай гэж хүсч байна.

Энэ бүх шаардлагыг хангахын тулд би юу хийх хэрэгтэй вэ?
1. Би юу, ямар чадваруудыг эзэмшихийг хүсч байна вэ?
2. Монголд ямар асуудал тулгарч байна вэ? Эсвэл тулгарч болзошгүй вэ?
3. Би төгссөн хойноо яг ямар ажил хийж, яаж өөрийнхөө мэдлэгийг зарах вэ? Энэ нь хоёрдахь асуудалтай холбоотой юу, үгүй юу?

За за энэ асуудлуудыг нарийвчилж бодноо. Тэгээд дараа нь би өөрийнхөө судалгааны ажлын нарийн дэс дараа төлөвлөгөөг бодох хэрэгтэй юм байна.

Юу хийх вэ?

Зөнөж үхэх гэж байж одоо хүртэл хийх юмаа олж ядсан яасан этгээд вэ гэж бодох вий дээ хэ хэ. Гарчигнаас нь ч харвал тийм л дээ. Зүгээр л би зөв зам дээрээ явж байна уу гэж хаяа гайхдаг юм. Би заримдаа өөрийгөө голох ч гэх үү тиймэрхүү сэтгэгдэл төрдөг болохоор тэр байхаа. Би дандаа л шилдгийн шилдэг нь байхыг хүсдэг тэгж тэмүүлдэг болохоор тэгж чадахгүй үедээ өөртөө эргэлзэх, би хийх ёстой юмаа хийгээд явж байгаа эсэхдээ эргэлздэг юм шиг байгаам. Нэг л юмандаа би сэтгэл хангалуун бус байна. Тэр маань миний өөртөө итгэлгүй байдал. Үүнийг анх нэг найз маань хэлсийн. Тэр үед би тийм байх ёсгүй гэж л бодоод өнгөрснөөс биш тунгааж бодоогүй билээ. Одоо бодоод байхад үнэхээр ч тийм байсан юм шиг. Тэр маань бодоод үзээд байвал миний хүүхэд нас, аав ээж хоёрын хэрүүлийг сонсож тэр бүхэнд дотроо шаналж гутарч, юу ч хийж чадахгүй байгаадаа бухимдаж байснаас үүдсэн ч байж болох юм. Хэрвээ хэн нэгэн хүн энэ хуудсыг санамсаргүй уншвал ганцхан юм захья. Хэзээ ч хэзээ ч битгий хүүхдийнхээ дэргэд хэрэлдээрэй. Хамгийн хайртай хоёр хүн нь бие биеэнийгээ үзэн ядаж байхыг харах, юу ч хийж чадахгүй байгаадаа бухимдах, тэр бүхэн өөрөөс нь болсон гэж итгэх (тийм биш гэдгийг би яаж мэдэх вэ дээ. Дөнгөж л тавтай байсан юм чинь) энэ бүгд миний одоод нөлөөлсөн юм шиг. Тэр бүү хэл ер нь миний хүнд итгэх итгэл олон юманд нөлөөлсөн юм шиг байгаам. Гэхдээ би энэ бүхнийгээ даван туулахаар оролдож байна. Бага байхдаа би их аймхай хүүхэд байж билээ. Би тийм байгаадаа дургүй, өөрчлөхийг хичээдэг, үргэлж өөртөө тийм магадлал байхгүй гэж ятгасаар байгаад ер нь амжилтанд хүрсэн шүү. Бас нэг удаа хоёр долоо хоногийн дотор 160 см-ээс 180 см үсэрч сурч билээ. Хэ хэ. Ер нь тийм болохоор ер нь хүн юуг ч хүсч бодож хичээвэл болохгүй зүйл гэж үгүй байхаа. Одоо тэгвэл би өөрийгөө бас дахин нэг өөрчлөхөөр шийдсийн. Энэ нь тэр дээр эхэлсэн өөртөө үл итгэх байдлаа халах. Үүний тулд би хамгийн зөв замыг л сонгон явж байгаа, бас би зөв юм хийж байгаа гэдэгтээ итгэх хэрэгтэй байна. Хэ хэ. Үүнийгээ ч би өөртөө баталсан л даа. Одоо гол нь энэ замдаа тууштай байх. Би чадна гэж би бодож байна. Би л чадахгүй бол өөр хэн чадах вэ дээ. Үүнийг манай найз өнөөдөр хэлсэн. Түүний үг үнэн гэж бодож байна. Үүнийг би л чадна. Надад потенциал байна.

Гол нь зөв менежмент. Би мөнгийг ухаалаг зарцуулж чаддаг боловч цагийг ухаалаг зарцуулж хараахан сураагүй л байна. Энэ бүхэн гол нь өөрөө өөрийгөө удирдахаас эхлэнэ дээ. Тэгэхээр одоо би энэ уншиж байгаа юмаа дуусгаад л унтана. Өглөө босно гэсэн цагтаа маргааш босноо. Бас энэ долоо хоногийг дуустал энэ миний өөртөө өгөх амлалт.

Бас дахин нэг ухаарал

Хэ хэ. Яасан ч ухаарч ханадаггүй хүн билээ дээ би. Хэзээ ч билээ, хаанаас ч билээ, амьдрал бол мөнхийн сургууль гэж уншиж байсан санагдаж байна. Яасан ч үнэн үг билээ гэж гэв гэнэтхэн бодогдлоо. Сураад л байна, сураад л байна. Янз бүрийн юмыг. Яаж гутлаа үдэх вэ гэдгээс эхсүүлээд л диффренциал тэгшитгэл бодохоор дамжуулаад яаж хүн панаалдах вэ гэдэг хүртэлх. хэ хэ. Тэр хоорондоо би өөрийн мэдэлгүй арга техник боловсруулна. Заримдаа хүнээс будаа иднэ. Заримдаа санамсаргүйгээр сурна гээд л. Тэр дундаа бусдаас суралцах нь хамгийн үр дүнтэй нь юм уу даа. Гэхдээ их учиртай.

Энэ бодол яаж орж ирсэн гэхээр би одоо нэг юм хийх хэрэгтэй болоод. Тэгсэн чинь юу ухаарсан бэ гэвэл эртнээс төлөвлөж яаж хийхээ сайн бодож байгаад л хийх хэрэгтэй юм байна гэдгийг. Яг л өгүүлбэртэй бодлого бодож байгаа юм шиг. Өгүүлбэртэй бодлогийн хамгийн цаг авдаг ч хамгийн түрүүнд хийх ёстой алхам бол юу өгөгдсөн болоод яг юуг олох гэж зориод байна вэ гэдгийг. Тэрнийг ойлгохгүйгээр бодно гэж байхгүй. Түүний дараа бодох аргаа олох. Систем тэгшитгэл зохиох уу, эсвэл яаж хялбарчлах вэ гээд л. Амьдрал яг л тэрүүн шиг юм. Эхлээд л тулгарч байгаа асуудлыг ойлгоод дараа нь түүнд тохирсон арга хайх... Даанч заримдаа яг юу болоод байгааг ойлголгүйгээр л ханцуй шамлаж дайрч ороод л алдчих юм даа. Заримдаа ч үнэхээр ч ойлгох, ойлгох гэж явах ч цаг байдаггүй л дээ. Заримдаа бол тийм хугацаа байдаг. Энэ үед хамгийн гол нь бусдаас суралцах юм байна гэдгийг л ойлголоо. Ёстой л тэнэг хүн өөрийнхөө алдаанаас, ухаантай хүн бусдын алдаанаас суралцдаг гэдэг шиг л хэ хэ. Гэхдээ ч би хамгийн тэнэг нь ч биш, бас ухаантай нь ч биш бололтой. Бусдын л адил алдахдаа алдаж, бусдаас суралцахдаа суралцаж л явна даа...

Frustrated

Ёоёо, нээрээ яахаараа хорвоо ийм шударга бус байдаг байнаа. Ер нь ингэхэд ПС хэрэглэгчид ч гэсэн судалгааны ажилтайгаа холбоотой өгүүллэгүүдээ янзлах хэрэгтэй биз дээ. Тэгж байхад чинь Мак хэрэглэгчидэд болохоор тэгж янзлахад нь зориулсан өчнөөн програмнууд байхад ПС хэрэглэгчдэд ганц ч байхгүй шүү. За за энэ бол нэг иймэрхүү. Ингэхэд нэг сайн буянтай хүн нь надад яаж пдф файлуудаа янзлахыг заагаад өгчихдөггүй л юм байх даа. EndNote хэрэглэх гэсэн чинь урт нэртэй pdf файлуудыг минь тоож аттач хийхгүй гэнээ. Ядаж байхад би бүх файлаа дандаа өгүүллэгийн нэрээр нь хадгалаад сурчихсан. Бөөн тийм файлтай. Одоо тэрнийгээ яахаа мэдэхээ болиод гайхаад байна. Ядаж байхад энэ Гүүглэ десктоп Vista дээр ажилладаггүй яадаг юм болохгүй л байна. За за нэг иймэрхүү.

Дасалтаа гэж...

Ха ха, монголоороо ч бичиж чадахаа болих нь байна. Саяа юм юмны тухай гэж бичих гэж байгаад юум гээд биччихээд нэг л сонин харагдаад байхаар нь юу билээ гэж бодсон чинь хэ хэ. За за юу ч гэсэн шинэ хичээлийн жил эхэлчихлээ. Энэ жил яаж будилдаг юм байгаам болдоо. Харж л байя. Өө тийм юу гэж бичих гэж энэ хуусыг нээснээ мартаад хадуураад явах гэж байна ш дээ.

Хүн ер нь юм юманд амархан дасдаг бололтой. Хаа явсан газраа дасна, амьдарсан газраа дасна, идэж уусандаа, ижилдэн амьдарсандаа гээд л. Миний хувьд бол идэж уухаас бусад дасан зохицолт нь дээд зэрэг юм шигээ. Харин хүнд дасахдаа ямар бол? Энэ асуултанд хариулж чадахгүй юм шигээ. Би өдий хүртэл багын хэдэн найзаасаа өөр хүнтэй найзалж үзээгүй болохоор ч тэр үү. Найз залуугийн тухайд гэвэл мэдэхгүй ээ. Гэхдээ ч нэг удаа дасаад найзалсан нь ч найзалсан шүү. Даанч бүтээгүй болохоос л биш. Тэгэхээр л мэдэхгүй юм даа. Гол нь дасах гэдэг нэг хэрэг, итгэл даах гэдэг шал өөр хэрэг бололтой. Хэдийгээр энэ газарт дасаад эндээс өөр тийшээ дараа нь явна гэхээр нэг л утгагүй мэт санагдаж эхэлсэн ч эх нутаг гэдэг шал өөр төрлийн дасалт байдаг бололтой. Дандаа л сэтгэлд уяатай... Даанч энэ зун очоод гутралын цэнхэр шилний цаанаас баахан харчихсан болохоор нэг л тиймхэн байна шүү. Уулзсан хүн болгон л Монголоос гарч явахын бөөн хүслэн. Үнэхээр ч болохгүй бүтэхгүй байгаа болгоныг нь харвал тийм ч юм шиг. Гэхдээ яагаад болгоё бүтээе гэж оролдож болохгүй гэж... Би хариж очоод болгоноо. Харж л байгаарай.